صبرِ پیدا و جگر خوردنِ پنهان تا چند؟

هوسم بود که در کیش غمت کشته شوم
لیکن این لاشه ضعیف است به قربان نرود

شاه نعمت الله ولی

.

.

+

و پناه میبرم به خدا از اندوهی که قلب را در سکوت میخورد...